Richard Wolff: “Bank of England is geen neutrale speler meer”

De Bank of England is geen neutrale speler meer, nu ze weigert het goud van Venezuela terug te geven. Dat zei professor Richard Wolff in een interview met Russia Today. Dat de centrale bank buigt voor politieke druk vanuit de Verenigde Staten is volgens hem een zorgwekkend signaal. Alle landen die hun goud bij de Bank of England bewaren zouden nog eens goed moeten nadenken of dat wel zo verstandig is, aldus de econoom.

Venezuela bewaart momenteel voor ongeveer $1,2 miljard aan goud bij de Bank of England in Londen. De regering onder leiding van Maduro wil dat goud terughalen, maar de centrale bank houdt dit echter. Daardoor staat de onafhankelijkheid van de Bank of England nu ter discussie. In het interview met Russia Today haalt professor Wolff hard uit naar de imperialistische ambities van de Verenigde Staten. Hij verwacht dat de bevolking van Venezuela daar de dupe van zal worden.

Wat vind je ervan dat de Bank of England $1,2 miljard aan goud tegenhoudt voor Maduro en dat ze door andere landen wordt aangespoord om het goud vrij te geven aan Juan Guaido?

“Nou, er spelen hier twee dingen. Ten eerste, het maakt iedere internationale overeenkomst belachelijk ten aanzien van het niet inmengen in de ontwikkelingen in andere landen. We zijn hier in de Verenigde Staten al jaren lang bezig om te achterhalen of de Russen een rol hebben gespeeld in de Verenigde Staten. Dat komt niet in de buurt bij wat de Verenigde Staten, en misschien nu ook het Verenigd Koninkrijk, doen in Venezuela. Op een openlijke en meer agressieve manier dan wat wij zelf zouden tolereren. Het is buitengewoon.

Het tweede is dat de ineenstorting van het Verenigd Koninkrijk als wereldmacht, die wordt versneld door de Brexit, nu in de volgende fase terecht is gekomen. Een van de weinige dingen die het Verenigd Koninkrijk nog heeft is dat Londen nog steeds het financiële centrum is dat het zo lang al geweest is. En een van de voorwaarden om dat te blijven is dat je geen spelletjes gaat spelen met het geld van anderen. Het zijn de Venezolanen die hun geld hebben toevertrouwd aan de Britse centrale bank. Zij mogen bepalen wat ermee moet gebeuren. Het is niet aan de Bank of England om te beslissen aan wie ze het geld geeft dat niet van hen is. Dat moet in het land zelf bepaald worden.

Je kunt er zeker van zijn dat iedere overheid in de wereld er wel twee keer over zal nadenken om geld in Londen te parkeren nu ze naar deze politieke manipulatie ten aanzien van het geld van anderen zitten te kijken. Dit is erg gevaarlijk voor de hele wereld, maar voor het Verenigd Koninkrijk in het bijzonder.”

Hoeveel landen ken je die net als Venezuela geld bij de Bank of England hebben? Het Verenigd Koninkrijk is toch al een soort Zwitserland dat zich niet mengt in kwesties maar gewoon handelt volgens de regels. Nu zien we dat ze gevoelig zijn voor politieke druk en dat dit beleidskeuzes kan beïnvloeden. Wat moeten we nu doen als er geen andere landen meer zijn waar landen hun geld veilig aan toe kunnen vertrouwen?

“Wat de Britten laten zien is dat met de neergang van Europa, net als de neergang van de Verenigde Staten en de problemen in Venezuela, de spelregels veranderen. Ze spelen in Londen niet meer zoals ze dat al 200 jaar hebben gedaan. Het is tekenend voor de ernst van de problemen van het kapitalisme in die landen. Ze kunnen blijkbaar niet meer de neutrale plek zijn waar je veilig je geld kunt parkeren, zoals veel landen dat nu doen. Ze lijken onder de duim van de Verenigde Staten te zitten, die vertellen wat ze moeten doen ten aanzien van Venezuela.

Al het initiatief wordt genomen door de Verenigde Staten en dat moet een signaal zijn naar elk ander land dat problemen heeft of kan krijgen met de Verenigde Staten. Het moet een signaal zijn dat ze hun geld beter weg kunnen halen uit het Verenigd Koninkrijk, uit Londen, omdat dat niet meer de veilige plek is die het ooit was.”

De laatste vraag die ik je wil stellen is de volgende: Vanuit een financieel perspectief: Waarom doen de Verenigde Staten dit? Wat voor voordelen heeft het? Of proberen ze de mensen in Venezuela op deze manier te helpen, zoals de Amerikaanse overheid zegt?

“De Amerikaanse overheid heeft een lange trackrecord voor wat betreft het niet geven om de mensen in Venezuela. Om te geloven dat een regime als dat van Trump plotseling een kloppend hart heeft voor de gemiddelde arme man in Venezuela, dat gaat voorbij alles wat een weldenkend persoon zou kunnen geloven.

Hier spelen twee zaken. Ten eerste: Controle over de olie van Venezuela, wat altijd al een urgente kwestie is geweest voor de Verenigde Staten. Het tweede punt is om de regering weg te krijgen die openlijk sympathiseert met Cuba en met revolutionaire socialistische bewegingen in heel Zuid-Amerika. Daarom probeerden de Verenigde Staten eerder ook al om Chavez weg te krijgen en dat is hetzelfde als wat we nu zien gebeuren. Het is hetzelfde oude imperialisme, maar dan bijgewerkt naar de 21e eeuw.”

Hebben we een garantie dat als Juan Guaido de macht overneemt, dat hij dan een bondgenoot zal zijn van de Verenigde Staten?

“Hij zal afhankelijk zijn van de Verenigde Staten. Het is de economische en politieke macht van de Verenigde Staten waar Hugo Chavez tegenaan liep en waar nu Maduro tegenaan loopt. Dat zal een belemmering blijven, ongeacht wie de nieuwe president wordt.

Deze man, een vertegenwoordiger voor de rijken die het de afgelopen twintig jaar lastig hebben gehad met Venezuela, die willen alles terugdraaien. En dat vooruitzicht voor Venezuela is verschrikkelijk, want zodra de Verenigde Staten de controle hebben over de olie zal de rest zo onbelangrijk zijn voor het Amerikaanse beleid als het de afgelopen 200 jaar is geweest.”

Dit artikel verscheen eerder bij Goudstandaard



Lees ook:

Deel dit artikel:

Frank Knopers

Frank Knopers studeerde bedrijfswetenschappen aan de Universiteit Twente in Enschede en behaalde een Master in Financial Management met een onderzoek naar de effectiviteit van waardebeleggen (value investing) in Nederland. Sinds het uitbreken van de financiële crisis is Frank zich gaan verdiepen in de werking van het geldsysteem.