Weekly #69: Draghi pleit voor Europese staat, maar is dat ook de oplossing?
Meer van hetzelfde: centralisatie en bureaucratie
Mario Draghi schetste deze week in Rimini een somber beeld van Europa: een continent dat economisch groot is, maar geopolitiek nauwelijks meetelt. Zijn antwoord was voorspelbaar: méér integratie, méér centralisatie, méér Europa. Het is de logica van de wereld van gisteren – een technocratisch bouwwerk dat gelooft dat schaalvergroting macht geeft. Maar de wereld van morgen lijkt juist te vragen om iets anders: soevereiniteit, vrijheid, menselijke maat. Daar ligt de scheidslijn die zich steeds duidelijker aftekent: tussen een bureaucratisch Europa dat zichzelf wil redden door zwaarder te worden, en een samenleving die juist lucht en ruimte zoekt.
De wereld van gisteren kende een aantal vaste waarheden. Het was goed om te sparen, want wie spaarde, bouwde zekerheid op. Macht werd overgeheveld naar Brussel, want collectief staan we sterk. Privébezit gold als onaantastbaar fundament van de westerse samenleving. En ons geldstelsel, gedragen door centrale banken en fiatvaluta, bracht stabiliteit en vertrouwen. Het waren bakens van zekerheid, overtuigingen die niet ter discussie stonden.
Maar wat eens vanzelfsprekend leek, blijkt in korte tijd minder solide dan gedacht. Sparen levert niet langer rendement maar verlies; inflatie vreet koopkracht weg en dwingt mensen om beleggers te worden. Of ze dat nou willen of niet. En de ‘net zero’-allianties van banken, verzekeraars en vermogensbeheerders - die de laatste jaren opeens in beeld kwamen, voorgesteld als symbool voor een collectieve duurzame koers in de financiële wereld - vallen als kaartenhuizen in elkaar nu de politieke wind draait.
Het voorstel in een westers land als Australië om lege slaapkamers te belasten, toont hoe snel de logica van de vrije markt kan kantelen naar collectivistische herverdeling – een echo van communistische systemen waarvan we dachten dat ze definitief tot het verleden behoorden. Maar er zijn ook positieve verrassingen. In Venezuela zien we hoe stablecoins, ooit een technologische curiositeit, als gevolg van hyperinflatie de rol van nationale munten en zelfs van banken overnemen. Waar men dacht dat digitalisering het bestaande financiële systeem zou versterken, blijkt het in werkelijkheid de basis te hebben gelegd voor een alternatief geldsysteem.
De econoom Pippa Malmgren spreekt in dit verband van ‘O Shocks’: momenten waarop niet alleen instituties wankelen, maar de overtuigingen waarop ons wereldbeeld rust. Dat is misschien de diepste schok: niet dat banken hun klimaatbeloftes breken, of dat een land overstapt op digitale dollars, maar dat onze eigen aannames niet langer blijken te kloppen. Dat sparen zekerheid bood, dat privébezit onaantastbaar was, dat fiatgeld stabiliteit bood, dat duurzaamheid boven commerciële belangen zou gaan – het zijn overtuigingen die in korte tijd hun vanzelfsprekendheid hebben verloren.
In dat licht krijgt ook goud een andere betekenis. Jarenlang door financiële professionals afgedaan als een archaïsch en risicovol bezit, een relikwie uit het verleden dat moderne beleggers beter konden vermijden. Maar zoals nu blijkt is juist dit het anker in tijden waarin de fundamenten zelf verschuiven. Hetzelfde geldt voor Bitcoin of stablecoins: ooit een speeltje voor speculanten, nu de basis van een parallel financieel systeem. De werkelijke schok is dat we leren zien dat wat als vanzelfsprekend gold, niet meer vanzelfsprekend is – en dat wat als onconventioneel of risicovol werd weggezet, juist de zekerheid kan bieden in een wereld die haar grondslagen aan het herschrijven is.
In deze Weekly komen de volgende onderwerpen aan bod:
Geopolitiek
Draghi pleit voor Europese staat, maar is dat ook de oplossing?
Geld & Economie
Venezuela en de opmars van stablecoins
Net Zero Banking Alliance (NZBA) verdwijnt als sneeuw voor de zon
Australië overweegt belasting op ‘onbenutte slaapkamers’
De opmars van passief beleggen: spaarders worden beleggers
India en Vietnam zetten deuren open voor goud
Maatschappij & Cultuur
Ontologische schokken: Pippa Malmgren over fundamentele verschuivingen
Video’s
Poetin: “Er zijn geen vijandige landen, maar vijandige elites”
Hoe kunnen we de woningmarkt vlot trekken?
Frank Knopers over bubbel in aandelen en stijgende obligatierentes
Grafieken
Kapitaalstromen richting de VS
Huizenprijzen in goud
Centrale banken hebben meer goud dan dollarreserves
Vertrouwen in Nederlandse politiek naar dieptepunt
Abonneren?
Wil je ook voorsprong door kennis? Vul dan hieronder je e-mailadres in en klik op de gele ‘Subscribe’ knop om te abonneren en deze updates te blijven volgen.
Toegang tot de wekelijkse update van Boon & Knopers kost €9,95 per maand of €99,95 per jaar.
Ben je al abonnee van Geotrendlines, dan kun je de volledige update lezen door op ‘Sign in’ te klikken en vervolgens het e-mailadres in te vullen waarmee je een account hebt op Geotrendlines. Abonnees hebben al toegang en hoeven dus niet op de ‘Subscribe’ knop te klikken. Heb je als abonnee van Geotrendlines toch problemen met inloggen? Stuur dan een e-mail naar info@boonknopers.com.
Deze weekupdate van Boon & Knopers wordt mogelijk gemaakt door abonnees. Door te abonneren kunt u deze wekelijkse updates blijven lezen.
Geef een abonnement cadeau!
Graag attenderen we jou op de mogelijkheid om een abonnement op deze Boon & Knopers updates cadeau te geven. Via onderstaande knop kun je vrienden, familie of collega’s laten kennismaken met onze wekelijkse analyses.
Dat kan al voor €9,95 voor een maandabonnement of voor €99,95 voor een jaarabonnement. Klik op onderstaande knop voor meer informatie.
Studentenkorting
Ben je student en wil je ook graag abonneren op onze wekelijkse updates? Neem dan contact met ons op door vanaf het e-mail account van de universiteit een bericht sturen naar info@boonknopers.com. Studenten kunnen voor een gereduceerde prijs van €59,95 per jaar abonneren.
