Spel van de oorlog wordt steeds doorzichtiger

Syrië is met zijn bondgenoten bezig aan een totale overwinning op de terroristen. De Russische luchtmacht doodde begin deze week 200 IS strijders en vernietigde een konvooi van 20 wagens met zware wapens, gewapende voertuigen en tanks voor een van hun laatste bolwerken in Deir Ezzor. Dit is een strategische nederlaag voor het internationaal terrorisme in Syrië. Er sneuvelden helaas ook vele tientallen soldaten.

Al even belangrijk is de nederlaag van IS aan de Libanees/Syrische grens, een strijd die wij nu van heel dichtbij meemaken. Het Libanese leger, Hezbollah en het Syrische leger hebben zowel voor Syrië als voor Libanon een beslissende overwinning op IS behaald. Ondertussen werkt Syrië steeds ijveriger en op alle terreinen aan zijn herop standing. De achtste internationale economische jaarbeurs in Damascus, sinds vijf jaar weer gehouden, trekt tienduizenden bezoekers.

De door de VS geleide coalitie blijft massaslachtingen aanrichten. Dat de chemische wapens in Syrië uit staatsbedrijven van de UK en de VS komen, zal nog moeilijk ontkend kunnen worden. Van al dit belangrijk nieuws mag er blijkbaar niets vermeld worden in onze “onafhankelijke en objectieve pers”, de mainstream media. Ook het geslaagd bezoek van de Vaticaanse staatssecretaris Pietro Parolin aan Rusland en zijn ontmoetingen met patriach Kiril, Sergei Lavrov en president Poetin wordt uit het nieuwsbeeld gehouden.

President Donald Trump heeft maandag in Fort Myer, Arlington, Virginia, in een persconferentie verklaard: “Wij zullen geen militairen meer inzetten om in verre landen democratie te brengen of andere landen om te vormen naar ons beeld. Die dagen zijn voorbij. In de plaats daarvan zullen we samenwerken met bondgenoten en partners om onze gezamenlijke belangen te beschermen”. Het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat Donald Trump dit kan realiseren, maar als hij dit werkelijk zou klaar krijgen, dan wordt hij de grootste president van de VS en na een reeks marionetten de eerste echte president sinds de moord op J.F. Kennedy.



Beschietingen aan de grens

Vorige week donderdag begon de strijd tegen de terroristen aan de Libanees-Syrische grens in het anti-Libanongebergte, 15 kilometer van ons verwijderd. Het Libanese leger vocht aan hun kant, de Hezbollah en het Syrische leger aan onze kant, in onderlinge samenwerking. Een hele reeks bergtoppen werden gezuiverd, waardoor de IS strijders in onze richting werden gedreven. Zo kon het Libanese leger Ras Ba’albak heroveren. Vele IS strijders gaven zich over.

Deze hevige gevechten verstoorden even op grondige wijze onze dagorde: niet buiten werken, niet buiten slapen, ramen niet sluiten… We kregen klank en beeld in overvloed, om een oorlogsjournalist jaloers te maken. Tanks, kanonnen, houwitsers… Allemaal vlakbij. Af en toe kanongebulder aan een stuk door, met rookwolken uit de loop. Dan weer een periode van rust. En plots een geweldige knal. Een raket schiet de lucht in en komt achter het gebergte neer. Het IS gebied op de grens wordt aan beide kanten steeds kleiner, zodat er voor Islamitische Staat geen andere keuze meer zal zijn dan zich over te geven of te sterven.

De Libanese generaal Ali Quanso kon dinsdag meedelen dat de IS aan hun kant bijna geheel opgeruimd is. Al hun posten zijn vernietigd, wapens, munitie en explosieven werden in beslag genomen. De onderlinge spanningen in Libanon – dat al tientallen jaren de speelbal is van de grootmachten – zijn hiermee niet opgelost, maar wel verminderd. Vanuit onze gemeenschap kon voor de Libanese soldaten een keuken geïnstalleerd worden waaraan alle Libanese bevolkingstroepen eensgezind meewerkten als ’n hartverwarmende verzoening.

Ondanks dat oorlogsgerommel is er geen angst. ’s Avonds spelen de kinderen op de grote koer en volwassenen doen al vlug mee. Soms wordt het een echte voetbalmatch. Bij een hevige knal krijg je wel eens hartkloppingen maar het spel gaat daarna gewoon door. Hoe anders was het in november 2003 toen we, omringd door een massa zwaar gewapende terroristen, in de kelder alleen maar bang konden afwachtten.

Nu is er een ontspannen sfeer en de rustige zekerheid dat we naar het einde van de oorlog gaan, al laat dit veel langer op zich wachten dan we zouden willen. Even ga ik de schapen bezoeken en de herder vraagt of ik hem en de schapen wil zegenen. Hij is bekommerd om zijn kudde. Ik vraag me af of de machtige beweging van gaia bij de UNO Veiligheidsraad geen resolutie kan indienen om alle terroristen hier onmiddellijk te verwijderen, vermits de schapen van die knallen een hartinfarct kunnen krijgen.

Dat de Amerikaanse coalitie dinsdag in een residentie in Raqqa weer 78 mensen, vooral vrouwen en kinderen, gedood heeft en tientallen verwondt zal de “internationale gemeenschap” niet tot actie aanzetten. Dat blijkt de moeite niet waard, maar als gaia nu eens het dierenleed ter sprake brengt, dan komt er zeker onmiddellijk een nieuwe internationale coalitie tegen alle terroristen in Syrië…

(Het verhaal van deze week is rijker dan we nu kunnen vertellen. Als de oorlog werkelijk voorbij is hopen we u het kleurenplaatje va deze dagen helemaal te kunnen tonen)

Het spel van de oorlogen wordt steeds doorzichtiger

Bessam Melik was eens voorzitter van de kamer van koophandel in Damascus. Eind 2011 vluchtte hij naar Turkije. In november 2012 werd daar de Nationale Syrische Raad opgericht als verzameling van rebellengroepen om de Syrische regering omver te werpen en internationaal erkend te worden als de “enige wettige vertegenwoordiging van het Syrische volk” (!?).

Ook van onze Belgische politici die op 15 mei 2013 een “actualiteitsdebat” hielden over het Midden-Oosten was er niet één die de wettige Syrische regering erkende als de vertegenwoordiger van het volk, al vroegen ze zich wel af wie ze van die Nationale Syrische Coalitie als wettige vertegenwoordiging moesten erkennen.

Bessam Melik werd een van de leiders. Burhan Ghaloun werd de eerste voorzitter. Hierop volgde de radicale moslim Ahmed Moaz al-Khatib en ook die hield het niet lang vol en werd opgevolgd door Ghassan Hitto. Ondertussen was ook de naam veranderd in Nationale Syrische Coalitie. Deze coalitie vocht tegen Assad, tegen de regering, tegen het volk en het land, maar was het verder over nagenoeg niets anders eens dan over het bedrag dat ze wilden hebben. Turkije gaf de Syrische Nationale Coalitie jaarlijks een steun van $320.000.

Recent heeft Turkije echter laten weten zijn steun niet meer te verlenen aan deze groep, die inmiddels ook nagenoeg niets meer betekent. In een schriftelijke verklaring legt Bessam Melik nu uit dat hij zeven jaren tegen Assad heeft gevochten, maar zich nu realiseert dat de VS, de Westerse landen en de golfstaten een samenzwering gepland hebben tegen Syrië om het land in stukken te breken. Hij is teruggekeerd naar Syrië.



Chemische wapens?

Dat er bij de terroristen in Syrië chemisch materiaal gevonden is, afkomstig van een Brits staatsbedrijf en van twee Amerikaanse staatsbedrijven, kan nu niet meer ontkend worden. Deze ontdekking werd vorige woensdag meegedeeld door de Syrische minister Faisal Mekdad. Zowel de VS als Engeland ontkennen dat ze bij hun steun aan de rebellen chemische wapens hebben geleverd.

Volgens Vladimir Shapovalov, directeur van het centrum voor historische en politieke studies in Moskou, zullen Washington en London een grondig en objectief onderzoek niet meer kunnen weigeren. Volgens Artikel 5 van de conventie van de verhindering van chemische wapens zijn chemische materialen verboden in oorlogsvoering. Bij de massale gifgasaanslag van 23 augustus 2013 in Ghouta (Damascus) kwamen vele honderden om het leven (mogelijk zelfs 1.500).

Op 4 april 2017 stierven meerdere tientallen bij een gifgasaanslag in Khan Shaykhun (Idlib). De OPCW (organisatie voor de verhindering van chemische wapens) verklaarde in januari 2016 dat alle chemische wapens in Syrië vernietigd waren terwijl de internationale gemeenschap iedere gelegenheid aangreep om Syrië te blijven beschuldigen.

Hele horden blijven het CIA deuntje over Syrië verder zingen: alle schuld van de ellende ligt in Syrië zelf, vooral bij die ene man die bomvaten op zijn volk gooit, met chemische wapens hele groepen uitroeit en duizenden gevangen tot de dood martelt…

De Syrische president heeft echter vanaf het begin van de oorlog precies het tegendeel gedaan van wat velen verwachtten. Hij heeft de geheime diensten verminderd in plaats van versterkt en alle energie besteed aan de bescherming van het volk en zijn onderlinge eenheid. Heel de woestijn met hun rijke oliebronnen liet hij aan hun lot over en werden ook ingepalmd door de terroristen. Ze worden nu geleidelijk weer heroverd.

De bevolking, hoofdzakelijk geconcentreerd in het westen van het land, werd beschermd. Op 2 maart 2003, vlak voor de inval van de VS en de Britten in Irak, gaf Bachar Al Assad een toespraak waarin hij veel voorzag en tevens zijn overtuiging uitdrukte dat het volk door onderlinge eenheid uiteindelijk de overwinning kon behalen. Nu we zo ver zijn, lijkt het de moeite waard deze profetische toespraak nog eens terug te kijken (of in Franse vertaling terug te lezen).

In Venezuela en Brazilië (en elders!) zijn de VS weer eens precies hetzelfde aan het doen. De ellende zou allemaal de schuld van de president zijn, terwijl de VS gewoon de olie van Venezuela moeten hebben en Brazilië willen losrukken van BRICS. Helaas zijn Venezuela en Brazilië niet zoals Syrië.

Een vaste strategie voor de terreur in Europa

Is dat geen geweldig toeval dat er bij de aanslagen destijds op de WTC torens in New York een geheel ongeschonden paspoort van een terrorist gevonden werd? Een terrorist die voorbeeldig zijn paspoort bij zich heeft, dat het helse vuur van een brandend vliegtuig en van het smeltende staal (ongeveer bij 3.000 graden?) ongeschonden overleeft! En dan de identiteitspapieren van de gebroeders Kouachi die netjes in de auto liggen na de aanslag op Charlie Hebdo! Wat een geweldig toeval, zeg. En bij de aanslag op de Bataclan kon de politie meteen al hun sms bericht lezen op een ongeschonden gsm in een openbare vuilnisbak naast de Bataclan.

Helemaal geen toeval, maar een bewuste strategie van de CIA zegt Jean-Yves Jézéquel. Europa moet de indruk hebben dat het door fanatieke islamisten bedreigd wordt en dat het zich daartegen moet verdedigen door nog meer militarisatie, nog hogere budgetten voor leger en politie, nog veel meer middelen voor de NAVO en door het aanvaarden van een drastische inperking van de persoonlijke vrijheden.

Hierbij verwijst hij naar rechter Marc Trévidic, die ontslag nam omdat hij de “politiek correcte” verklaringen niet wilde afleggen, maar deze strategie achter de aanslagen ontmaskerde (Au coeur de antiterrorisme; Terroristes: les 7 piliers der la déraison). Zelf schreef J-Y Jézéquel : Le djihad et le management de la terreur, Verone, 2017. Hij beweert dat de VS Europa willen blijven overheersen, de Europese markt uitbuiten en Rusland er buiten houden. Terroristen en aanslagen hebben ze nodig om de buitensporige militarisatie van de NAVO nog op te drijven. Hij is verwonderd dat de Europese politici aan deze neoliberale dictatuur zo naïef onderworpen blijven.

“In onze dagbladen wordt overal de schandelijke dreiging van de “islamisten” aangeklaagd, zonder de schandelijke dreiging te erkennen van de VS die Al-Qaïda en Daech gecreëerd hebben. Zij die dat nog niet weten moeten zich dringend op de hoogte stellen. De media schrijven de aanslag in Barcelona toe aan een camionette die op de beroemde Ramblas twintig personen ramde en doodde (Franse media blijven zeggen dertien) en een honderdtal verwonde. Daesh, “Islamitische Staat” eist de aanslag op. Alles is er en niets is waar. Alles is schijn en niets lijkt op de werkelijkheid…

Hoe is het mogelijk dat de Europeanen nog altijd niet begrijpen dat de echte en enige terroristen die ons bedreigen de Verenigde Staten van Amerika zijn? Hoe is het mogelijk dat ze nog altijd niet de lessen getrokken hebben uit ex-Joegoslavië, waarvan de ontmanteling georkestreerd was door de NAVO, zoals het was met Irak, Libië en Syrië? Hoeveel tienduizenden doden zijn er nog nodig vooraleer ze begrijpen dat ze voor idioten worden aanzien…? (Jean-Yves Jézéquel, 18 augustus 2017, Mondialisation). Hij vreest dat deze strategie van de terreur uiteindelijk niet meer zal helpen en dat de wereldheersers zullen overgaan tot een volgende fase: het gebruik van atoomwapens om de volken in slavernij te houden.

Het Amerikaans neo-imperialisme

Machtige organisaties en personen willen de Amerikaanse militaire superioriteit over de rest van de wereld handhaven. Denk aan de atoombommen op Japan en de regen van kruisraketten op Bagdad. Zij streven een “full-spectrum dominance” na door verschillende oorlogen tegelijk te voeren. Bush en de Navy organiseerden met hun neo-imperialisme een martelpraktijk voor 80.000 slachtoffers. Obama zette een moordsysteem op, vooral door drones en commando’s om in tachtig verschillende landen ongewenste personen te vermoorden.

Onafhankelijke en onwillige landen worden in een chaos gestort en de staatsstructuren worden vernietigd om alle weerstand te breken. Zo voerden de VS en hun bondgenoten oorlogen sinds de aanslagen van 11 september 2001 en geen enkele oorlog is ten einde. Ondanks de mooie woorden over internationale en humanitaire hulp aan land en volk blijven de troepen ter plaatse om de chaos te bestendigen. Niet zij bevrijden het land uit de ellende, zij zijn de oorzaak van de ellende.

Om de NAVO er bij te betrekken werden telkens valse motieven gegeven. De Taliban van Afghanistan zouden medeschuldig zijn aan de aanslagen van 9/11. In Libië zou Gadaffi zijn eigen volk bombarderen. In Syrië zou het volk vreselijk onderdrukt worden door de president en de alawieten. En bij een “regeringswissel” kwam nergens een einde aan de oorlog. De chaos werd in stand gehouden en nog erger gemaakt.

Waarschijnlijk zal Syrië dankzij zijn Russische, Libanese en Iraanse bondgenoten ontsnappen aan het doel dat Washington vooropgesteld heeft. Toch zal het uitgebreide Midden-Oosten blijven branden, totdat zijn volkeren de plannen van hun vijanden hebben ontmaskerd” (Thierry Meyssan, réseau voltaire, 22 augustus 2017, Voltairenet).

Dit Amerikaans neo-imperialisme brengt niets goeds voor de volkeren, zoals het kalifaat van de IS en de Al-Qaida ook voor de islam geen opbloei meebrengen. Het zijn plaatsen van terreur zonder scholen en zonder hospitalen. Gelukkig zal dit neo-imperialisme niet in staat zijn Rusland of China te onderwerpen. En het Amerikaanse leger zal steeds meer gedemoraliseerd worden. Een geweer is maar zo krachtig als de persoon die het hanteert. Een leger is maar zo sterk als het moreel van zijn soldaten. En dit moreel hangt af van het gerespecteerd leiderschap en de rechtvaardige zaak waarvoor men vecht. Amerikanen hebben noch het een noch het ander.

En dit nog

  • Ons vorig bericht met beeldmateriaal van Carla Del Ponte die plots zegt dat er wel bewijzen zijn dat rebellen in Syrië chemische wapens gebruiken maar niet dat de Syrische regering ze gebruikt en van de Chinese afgevaardigde die de westerse huichelarij in Syrië hekelt (Geotrendlines)
  • Ons vorig bericht met beeldmateriaal over 15.000 kleine ondernemingen heropgestart in Aleppo; Erdogan en Al Assad (helaas in het Turks); hoe de VS en UK chemische wapens leverden aan terroristen in Syrië (en dus het internationaal verdrag flagrant schonden); 2 video’s over de wijze waarop Alawitische kinderen uit Latakia ontvoerd werden om als slachtoffers te dienen twee weken later in Ghouta (een video toont het interview met moeder Agnes-Maria die het eerste grote rapport daarover maakte, nog voor dat van prof Theodore van het MIT; dit interview werd opgenomen in Scherpenheuvel naast de basiliek in 2015) (Golfbrekers)
  • Zie hier de uitgave van een boek dat ik niet voorzien of voorbereid heb, maar die ik zeker niet wil beletten (De Blauwe Tijger)

P. Daniel

Over Pater Daniël

De Westerse berichtgeving over Syrië is een van de grootste leugens van de laatste tijd, zo concludeert de Vlaamse Pater Daniël. Als inwoner van Syrië ziet hij van dichtbij wat er de afgelopen jaren in Syrië gebeurd is en wat we daarvan terugzien in de Westerse mainstream media. Met toestemming van Pater Daniël plaatsen we hier op Geotrendlines zijn laatste bevindingen, die hij via de email deelt met iedereen die daar interesse voor heeft. Wilt u deze informatie ook via de email ontvangen? Stuur dan een e-mail naar redactie@geotrendlines.nl.